HISTORIA SZKOŁY


TRUDNE POCZĄTKI

                  Cofając się w czasie do roku 1945 odnosimy wrażenie-kiedy to było, ile to już lat minęło. Tak naprawdę minęło od tamtych pamiętnych dni dopiero 71 lat. Okres to wydawało by się, niezwykle długi, jednak z perspektywy historii to niewiele, ponad pół wieku. W 1945 roku decyzją zwycięskich mocarstw Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Francji - Dolny Śląsk będący od XVIII wieku częścią zjednoczonych przez Bismarcka Niemiec zostaje przyłączony do państwa polskiego. Przedwojenne granice ulegają zmianom.

Po 1945 roku wschodnie tereny Rzeczpospolitej-zwane „kresami wschodnimi” zostają przyłączone do Związku Radzieckiego. Ludność polska zamieszkująca tamte tereny zostaje przesiedlona na „ziemie odzyskane”. Tak zaczęto nazywać tereny przyłączone do Polski w tym Dolny Śląsk po zakończeniu II wojny światowej. Nowo przybyli na te tereny przesiedleńcy z kresów, wywiezieni w głąb Rzeszy robotnicy, migranci z terenów przedwojennej Polski w tym z poznańskiego tworzą początki osadnictwa na Dolnym Śląsku.

    Rozpoczęta powojenna wędrówka dla wielu znajduje swe zakończenie w Witoszycach. Osiedlają się, zapuszczając korzenie na tej początkowo dla nich obcej ziemi.

         Pod koniec maja 1945 roku do Witoszyc przybywają trzy rodziny.  Dwie z poznańskiego, jedna z Bukowiny. Nowo przybyli spotykają się z wywiezionymi na przymusowe roboty do Witoszyc i mieszkającymi tu Polakami. Pierwszy transport przesiedleńców z powiatu Trembowla przybył 9 czerwca 1945 roku. Drugi pod koniec miesiąca z powiatu Skałat, z województwa tarnopolskiego. Witoszyce zaczęły się powoli zaludniać. Przybywali tu i osiedlali się pochodzący z krakowskiego, kieleckiego, poznańskiego i rzeszowskiego.

Tu odnajdowali swoje rodziny walczący w czasie wojny polscy żołnierze. Tak więc powoli zaczęła się organizować nowa, powojenna, bardzo trudna i początkowo niepewna egzystencja tworzących ją mieszkańców Witoszyc.

  ZORGANIZOWANIE NAUKI

W czasie wojny niewiele polskich dzieci uczęszczało do szkoły, najczęściej rodzice nie dbali o to bo musieli martwić się by przeżyć każdy kolejny dzień okupacji. Gdy odgłos dział przeminął, a wystrzały karabinowe stały się przeszłością rodzice zaczęli zastanawiać się nad przyszłością swoich dzieci. Postanowiono zorganizować dzieciom naukę.

 ROK SZKOLNY 1945/46

 POWSTANIE SZKOŁY

                 Początki szkoły sięgają roku 1945, kiedy równocześnie rozpoczęły pracę oświatową szkoły w Witoszycach i w Chróścinie. Maria Brzozowska zorganizowała klasy I, II i III. Nauczycielka poprzedziła to przeprowadzając rozeznanie poziomu wiedzy swoich przyszłych uczniów. Pani Maria pracowała tylko przez miesiąc, ponieważ w październiku dzieci nie chcąc się uczyć przestały chodzić do szkoły.

 KONTYNUACJA NAUKI

Nauczanie kontynuowano w listopadzie. Ryszard Sznot utworzył jeszcze jedną klasę - klasę IV. Pierwszego grudnia nauczać zaczęła nowo przybył nauczycielka Kazimiera Królicka. Utworzono klasy V i VI. Pod koniec pierwszego roku szkolnego 1945/46 szkoła liczyła około 100 uczniów. Uczniowie uczyli się w budynkach nr 27 i 122.

  ROK SZKOLNY 1946/47

     Zmiany nastąpiły rok później. W roku szkolnym 1946/47 uczył już tylko jeden nauczyciel–Józef Faltin. Nauczał on w klasach I i II. Liczyły one razem około 60 uczniów. Wtedy utworzono też obwód Powszechnej Szkoły Podstawowej w Witoszycach do którego od następnego roku szkolnego należeli uczniowie z Witoszyc.

 

ŻYCIE SZKOLNE W WITOSZYCACH

           Pierwszą organizatorką życia szkolnego w Witoszycach była nauczycielka Karolina Semańciów.
W drugiej szkole (budynek nr 10) zajęcia odbywały się w dwóch izbach 
lekcyjnych. Naukę zorganizowano dla przeszło 50 uczniów z różnych roczników.

Do klas I, II, III i IV uczęszczały dzieci z roczników od 1932 do 1938.

 PUBLICZNA SZKOŁA POWSZECHNA

          Początki szkolnictwa w Witoszycach pokazały, że szkołę należy zorganizować jako oficjalną instytucję, która wyposaży młodzież w rzetelną i usystematyzowaną wiedzę. Mieszkańcy Witoszyc porozumieli się w tej sprawie z Urzędem Powiatowym w Górze.

1 września 1946 roku rozpoczęła swoją działalność Szkoła Podstawowa w Witoszycach.

 1 września 1946 roku był bardzo ważnym dniem dla mieszkańców wsi Witoszyce i Chróściny. Uczniowie Publicznej Szkoły Powszechnej Witoszyc i Chróściny, z nauczycielami i rodzicami, w sposób uroczysty rozpoczęli rok szkolny.

 ZAPISY DO SZKOŁY

             Ze szkoły przemaszerowano do kościoła parafialnego w Witoszycach gdzie wysłuchano mszy.
Następnie kierownik szkoły Michał Janczukowicz przedstawił rodzicom nauczycieli 
i w słowach skierowanych do uczniów podkreślił ważność nauki w życiu człowieka.

2 i 3 września odbywały się zapisy i rozmowy z uczniami i rodzicami. 4 września przystąpiono do zajęć szkolnych.

 NAUCZYCIELE I NAUKA

              Grono nauczycielskie stanowili: „kwalifikowany nauczyciel” Michał Janczukowicz pełniący obowiązki kierownika szkoły, Danuta Pliszkówna „siła niekwalifikowana” oraz przybyły 13 maja 1947 roku Władysław Chądzyński. W trzech izbach uczyło się pięć klas. W sumie 102 uczniów. Warunki pracy i nauki były bardzo trudne, brakowało podręczników, zeszytów, pomocy naukowych oraz sprzętu szkolnego. Nauka odbywała się w oddziałach łączonych: I-II, III, IV-V.

 KOMITET RODZICIELSKI

              W listopadzie zawiązał się Komitet Rodzicielski, którego pierwszym przewodniczącym został Stanisław Bobowski.

 ZAKONCZENIE NAUKI

Pierwszy rok nauki zakończył się 28 czerwca 1947 roku. Klasyfikowanych i promowanych było 94 uczniów, 8 uczniów postawiono na drugi rok. Przerw w nauce nie było.

 PIERWSZE WYCIECZKI

               W pierwszym roku szkolnym rodzice w sposób widoczny pomagali szkole. Dzięki Komitetowi Rodzicielskiemu 18 czerwca uczniowie klasy IV i V zwiedzili Głogów, a 30 czerwca Wrocław.

 KONKURSY CZYSTOŚCI

               W szkole działał Samorząd Uczniowski i Koło Młodzieży PCK. Koło zorganizowało dwa konkursy czystości: klas i osobistej.

 MAJOWE UROCZYSTOŚCI

               Dnia 1 maja szkoła uroczyście obchodziła święto ludzi pracy. 3 maja i 9 maja również obchodzono uroczyście. Uczniowie przygotowali korowód, śpiewano pieśni i deklamowano poezje.

 ZABAWA TANECZNA

               W czerwcu Komitet Rodzicielski z gronem nauczycielskim urządził zabawę taneczną. Dochód z zabawy przeznaczono na zakup pomocy naukowych i na potrzeby uczniów.

  REMONT SZKOŁY

              Podczas wakacji przeprowadzono kapitalny remont całej szkoły. Pomagali wszyscy: rodzice, uczniowie, nauczyciele. Kierownik szkoły (któremu przydzielono służbowy rower) codziennie przyjeżdżał z Góry i doglądał całości prac.

  ROK SZKOLNY 1947/48

    ROZPOCZĘCIE ROKU SZKOLNEGO

Drugi rok nauki-w trudnej powojennej rzeczywistości–rozpoczął się 3 września 1947 roku nabożeństwem w kościele parafialnym. Po przejściu na podwórko obejrzano uroczystą akademię i wysłuchano kilku serdecznych zdań kierownika szkoły, który wszystkich ciepło powitał. Wspólnie odwiedzono kościół dnia 27 września. Tego dnia młodzież przystąpiła do spowiedzi i komunii świętej.  

 W roku szkolnym 1947/48 przyjęto następną grupę dzieci. Liczba prowadzonych oddziałów na dzień 1 września to 6 oddziałów i 6 klas. We wrześniu grono nauczycielskie liczyło 4 osoby, byli to Michał Janczukowicz (kierownik szkoły), Janina Hordyńska, Władysław Chądzyński (10 października władze oświatowe przeniosły go do szkoły w Naratowie) i Bronisława Kozłowska, długoletnia nauczycielka naszej szkoły (pracowała do 31 sierpnia 1974 roku).

 PRZYŁĄCZENIE SZKOŁY W CHRÓŚCINIE

Po włączeniu do szkoły w Witoszycach „ekspansówki” (szkoły w Chróścinie z dwiema izbami lekcyjnymi i sali–klubu z boiskiem dla starszej młodzieży) postanowiono utworzyć w Chróścinie izby szkolne dla uczniów klas młodszych. Tym sposobem można było uczyć na jedną zmianę. Istniały następujące klasy: I+II, III, IV, V+VI.

Powoli życie szkoły zaczyna się normalizować. Na terenie szkoły zaczynają działać organizacje uczniowskie: Koło Młodzieży PCK, Samorząd Uczniowski i Towarzystwo Przyjaciół Żołnierza.

Wizytujący w tym czasie szkołę wizytator wyraził uznanie dla pracy grona nauczycielskiego.

 OPŁATEK

7 stycznia 1948 roku Koło Młodzieży PCK (pod kierunkiem Bronisławy Kozłowskiej) urządziło opłatek dla uczniów i mieszkańców wsi. Wspólnej wieczerzy towarzyszyły deklamacje oraz inscenizacja z tańcem i śpiewem.

 DOŻYWIANIE UCZNIÓW

W czasie zimowych miesięcy szkoła prowadziła dożywianie najbiedniejszych dzieci.

Dożywianie 65 uczniów finansował Referat Opieki nad Dzieckiem przy Inspektoracie Szkolnym w Górze.

 ZORGANIZOWANIE KONFERENCJI REJONOWEJ

W styczniu 1948 roku szkoła zorganizowała dla nauczycieli Ogniska ZNP Siciny konferencję rejonową, podczas której nauczyciele szkoły w Witoszycach przeprowadzili lekcję pokazową.

 REKOLEKCJE

Ferie wielkanocne (25–31 marca) zostały poprzedzone rekolekcjami dla „dziatwy szkolnej”.

 1 MAJA

Dzień 1 maja był obchodzony w szkole uroczyście. Uczczono go akademią poświęconą dniu święta pracy, były wiersze i piosenki.

 DZIEŃ OŚWIATY

2 maja uczniowie bawili się w Dni Oświaty. Dni Oświaty świętowano w pierwszych dniach maja. Odbywały się wtedy w szkołach akademie i zabawy.

 DZIEN MATKI

Na dzień Matki Koło Młodzieży PCK przygotowało część artystyczną, a Komitet Rodzicielski z gronem pedagogicznym zabawę taneczną dla starszej młodzieży i osób dorosłych.

 ZAKOŃCZENIE ROKU SZKOLNEGO

 26 czerwca 1948 roku odbyło się uroczyste zakończenie roku szkolnego.

Po nabożeństwie szkolnym w kościele parafialnym odbyła się w szkole część artystyczna. Rozpoczęło ją przemówienie kierownika szkoły i ucznia klasy V. Następnie były śpiewy, tańce, recytacje wierszy i inscenizacje.

Nauczyciele otrzymali w ramach podziękowania za ich pracę kwiaty. Po części artystycznej nastąpiło rozdanie świadectw. W roku szkolnym 1947/48 na 183 uczniów nie otrzymało promocji aż 31 uczniów.

 WAKACJE

Jednocześnie z pracą dydaktyczną i wychowawczą grono nauczycielskie prowadziło wieczorowe kursy dokształcające dla dorosłych oraz kursy dla analfabetów.

Podczas wakacji zorganizowano półkolonie letnie w dwóch turnusach, z których skorzystało 93 dzieci. W drugiej połowie sierpnia szkołę remontowano i wymalowano.

  ROK SZKOLNY 1948/49

 PUBLICZNA SZKOŁA PODSTAWOWA

W sierpniu 1948r. szkoła, już na statusie szkoły zbiorczej, otrzymała nową nazwę: „Publiczna Szkoła Podstawowa”. Nadal nauczało w szkole czterech nauczycieli.

 ROZPOCZĘCIE ROKU SZKOLNEGO

Pierwszego września jak co roku stało się to tradycją-nabożeństwem w kościele parafialnym rozpoczął się rok szkolny 1948/48.

Na podwórku szkolnym w swojej przemowie kierownik szkoły zaznaczył, że właśnie w tym roku szkolnym pierwsi absolwenci opuszczą szkołę i będą mieli możliwość kształcenia się szkołach ponadpodstawowych. Grono nauczycielskie stanowili: Michał Janczukowicz (kierownik), Bronisława Kozłowska, Michał Anklewicz i Walenty Włodarczyk. Istniało siedem oddziałów i siedem klas.

Z chwilą rozpoczęcia nauki wszyscy uczniowie byli zaopatrzeni w nowe podręczniki, z wyjątkiem tylko tych, które nie zostały wydane. 

 WYCIECZKA DO POZNANIA

W październiku nauczyciele zorganizowali dla uczniów klas starszych wycieczkę do Poznania celem zwiedzenia Targów Poznańskich.

Październik poświęcono pogłębieniu przyjaźni polsko–radzieckiej i dlatego nauczyciele wygłosili kilka pogadanek o znaczeniu tej przyjaźni.

Pierwszego i drugiego listopada lekcje nie odbyły się ze względu na święta kościelne

(Dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zmarłych).

 MIKOŁAJKI

W grudniu dzięki zaangażowaniu urządzono mieszkańcom Witoszyc i Chróściny imprezę św. Mikołaja. Były słodycze i owoce dla dzieci, a przedstawienie dla wszystkich.  15 grudnia szkoła wysłuchała z wyposażonego w baterie radia przemówienia Prezydenta RP z Kongresu Zjednoczenia. Nauczyciele wygłosili w klasach pogadanki na temat połączenia się PPR z PPS, wyjaśniając istotę tego procesu.

 ODBIORNIK RADIOWY „TELEFUNBEN”

W lutym szkoła zorganizowała imprezę karnawałową z częścią artystyczną i zabawą taneczną, z której dochód przeznaczono na zakup odbiornika radiowego „Telefunben”. Dzięki temu 21 lutego szkoła–mając już własny odbiornik bateryjny–wysłuchała audycji z okazji rozpoczęcia „Roku Szopenowskiego”.

 ZAJĘCIA POZASZKOLNE

W kwietniu uczniowie i nauczyciele mieli dni wypełnione nauką i zajęciami pozaszkolnymi. Brali udział w rekolekcjach wielkopostnych, organizowali „Święto Lasu” z sadzeniem drzewek. urządzili 1 majową akademię środowiskową pod hasłem „Walki o pokój”.

 1 MAJA

1 maja odbyła się akademia środowiskowa pod hasłem „Walki o pokój”. Następnie młodzież szkolna wraz z gronem nauczycielskim pojechała furmankami do Góry i tam brała udział w uroczystościach i festynie. Część dzieci wracała z zakupionymi książkami. Szczególną uwagą cieszyły się książki: „Na jagody” i „Pan Tadeusz” z ilustracjami  J. M. Szancera.

 DZIEN OŚWIATY

W kilka dni później bawiono się z okazji Dni Oświaty. Przygotowano akademie z przedstawieniem, odgrywano postacie literackie, były śpiewy. W tym dniu w całym kraju odbywały się kwesty uliczne, z których pieniądze przeznaczono na oświatę. W Witoszycach i Chróścinie kwestowali uczniowie z Koła PCK.

 EGZAMINY PRÓBNE

W myśl zarządzenia Ministra Oświaty w dniach 14-18 czerwca Uczniowie klasy V i VII pisali egzaminy próbne.

  PIERWSI ABSOLWENCI

Rok szkolny 1948/49 zakończono 28 czerwca. Przygotowano część artystyczną, szkołę udekorowano, uczniowie przyszli w ubraniach apelowych. Po raz pierwszy szkołę opuściło 9 absolwentów. Do klasy siódmej uczęszczali uczniowie również z Radosławia (dochodzili drogą polną, latem piechotą, zimą niektórzy z nich na nartach biegówkach). W roku szkolnym 1948/49 do szkoły uczęszczało 187 uczniów.

Na zakończenie roku szkolnego Komitet Rodzicielski przygotował imprezę (przy pomocy nauczycieli). Dochód z niej przeznaczono na potrzeby szkoły.

 WAKACJE

W czasie wakacji przeprowadzono częściowy remont budynku.

 PODSUMOWANIE ROKU SZKOLNEGO

Władze wizytowały Szkołę dwukrotnie. Grono odbyło cztery zebrania rodzicielskie.

Rodzice uchwalili na potrzeby szkoły składkę i wpisowe. Z tych pieniędzy zakupiono pomoce naukowe. W roku szkolnym 1948/49 w szkole istniały organizacje uczniowskie:

Samorząd Uczniowski, Młodzieżowe Koło PCK, Spółdzielnia Uczniowska, Towarzystwo Przyjaciół Żołnierza, Koło Odbudowy Warszawy.

W ciągu roku nauczyciele uczestniczyli w pięciu konferencjach rejonowych. W naszej szkole odbyły się dwie konferencje (dla ogniska Siciny), na których grono naszej szkoły przeprowadziło trzy lekcje pokazowe, ocenione przez uczestników jako wzorcowe.

Od 3 listopada 1948 do 31marca 1949 roku w systemie wieczorowym nauczyciele prowadzili zajęcia na kursach: Przysposobienia Rolniczego i dokształcającym dla dorosłych, drugiego stopnia.

  ROK SZKOLNY 1949/50

   ROZPOCZĘCIE ROKU SZKOLNEGO

1 września rozpoczął się nowy rok szkolny akademią i przemówieniami: kierownika szkoły i przewodniczącego Komitetu Rodzicielskiego. Naukę rozpoczęło 187 uczniów w siedmiu klasach.

Grono pedagogiczne stanowili: Michał Janczukowicz (p.o. kierownika), Bronisława Kozłowska, Bronisław Anklewicz, Walenty Włodarczyk i zatrudniony od 1 stycznia 1950 roku Zygmunt Myślicki. Na początku roku uczniowie i nauczyciele napotkali duże trudności w realizacji programu naukowego z powodu braku podręczników.

 BRONISŁAWA ANKLEWICZ NOWYM KIEROWNIKIEM SZKOŁY

1 grudnia 1949 roku ze stanowiska kierownika szkoły ustępuje Michał Janczukowicz, a obowiązki kierownika szkoły przejmuje Bronisław Anklewicz.

 OTWARCIE SZKOLNEJ ŚWIETLICY

W grudniu otwarto szkolną świetlicę. Z tej okazji przygotowano poranek, na który przybyli przedstawiciele organizacji społecznych i PGR.

 UCZNIOWIE OTRZYMUJA ŚWIADECTWA SZKOLNE

Po zakończeniu nauki pierwszego półrocza uczniowie otrzymali 1 lutego świadectwa szkolne.

 ŚWIETO PRACY

Jak co roku, młodzież zorganizowała poranek poświęcony Świętu Pracy.

 POCHÓD PIERWSZOMAJOWY

Uczniowie klas V-VII wraz z nauczycielami brali udział w pochodzie pierwszomajowym w Górze. „Celem uczczenia Święta Pracy młodzież wykonała powzięte zobowiązania, których wartość wynosiła około 400 zł”.

ZAMKNIECIE SZKOŁY

W dniach 3-8 maja szkołę zamknięto z powodu panującej grypy, która zaatakowała około 80% uczniów. Do szkoły przybyła komisja lekarska z Wrocławia i 11.V przebadano wszystkie dzieci szkolne.

  „CZYN MELIORACYJNY”

Młodzież szkolna przyłączyła się do „Czynu Melioracyjnego" i przekopała około 100 metrów rowu odwadniającego”. Ta część rowu służy wsi do dzisiaj.

 MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ DZIECKA

1 czerwca odbyła się w szkole związana z obchodem Międzynarodowego Dnia Dziecka akademia, na której zostały wykonane pieśni i wiersze opiewające los dzieci w różnych krajach.

 UROCZYSTE PRZYRZECZENIE

4 czerwca odbyła się uroczystość złożenia przyrzeczenia przez 20 harcerzy, połączona z przypinaniem odznak harcerskich. Harcerze ubrani byli w nowe mundurki.

Po przyrzeczeniu przeprowadzono zawody sportowe, przygotowano wspólny posiłek i urządzono zabawę dla dzieci. Tę uroczystość subsydiował PGR w Witoszycach, jako wspomagający zakład opiekuńczy.

 ZWIEDZANIE MIĘDZYNARODOWYCH TARGÓW POZNAŃSKICH

Jak w ubiegłym roku szkolnym uczniowie klas VI i VII wyjechali na wycieczkę do Poznania, na Międzynarodowe Targi Poznańskie.

 ZAKOŃCZENIE RoKU SZKOLNEGO

Rok szkolny 1949/50 zakończono 23 czerwca szkołę ukończyło 13 uczniów.

 PODSUMOWANIE ROKU SZKOLNEGO

W ciągu roku szkolnego działały w szkole: Samorząd Uczniowski, Młodzieżowe Koło PCK,

Koło Odbudowy Warszawy (63 członków), Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej

79 członków), Szkolne Koło Sportowe (40 członków), Towarzystwo Przyjaciół Żołnierza

(58 członków), Związek Harcerstwa Polskiego (pod koniec roku szkolnego–86 harcerzy).

Przez cały rok szkolny prowadzono dożywianie dla 72. dzieci. Czynna była świetlica, z której korzystali uczniowie klas starszych. Pod opieką nauczycieli odrabiali zadania domowe, grali w gry świetlicowe, uczyli się ładnego deklamowania wierszy. Nauczyciele wieczorami w okresie zimowym prowadzili dwa kursy dla dorosłych: jeden w Chróścinie dla analfabetów, drugi dla młodzieży (semestr V) w Witoszycach.

  PRZYCHODY I WYDATKI

W ciągu roku szkolnego szkoła uzyskała 14 000 zł (z wpisowego 4 tys. zł, z zabawy 7 tys. zł, ze sprzedaży żołędzi 3 tys. zł).

Wydano na założenie głośnika w klasie w Chróścinie 4 tys. zł, na kupno sprzętu sportowego 7 tys. zł, na zakup książek do biblioteki 2 tys. zł, na inne wydatki 1 tys. zł.

 WAKACJE

W okresie wakacji w szkole przeprowadzono gruntowny remont i przydzielono w użytkowanie budynek nr 8 w Witoszycach, w którym urządzono klasę, kuchnię na dożywianie, stołówkę i mieszkanie dla nauczycielskiej rodziny.

 ELEKTRYFIKACJA SZKOŁY I ZAŁOŻENIE INSTALACJI RADIOFONICZNEJ

Całą szkołę zelektryfikowano i założono instalację radiofoniczną (z pięcioma głośnikami), przyłączoną do radiowęzła w Górze. Posiadany dotychczas aparat bateryjny przekazano Wydziałowi Oświaty, otrzymując w zamian aparat sieciowy „Aga”.

  LATA 1950-1961

 POMOCE NAUKOWE

W latach pięćdziesiątych systematycznie uzupełniano sprzęt szkolny i pomoce naukowe.

W roku szkolnym 1951/52 zanotowano w kronice szkolnej, że szkoła zakupiła wiele pomocy naukowych: mikroskop, adapter, komplet odczynników do lekcji chemii i fizyki, komplet minerałów i mapy szkolne, a w roku następnym szkole przydzielono aparat projekcyjny wąskotaśmowy do wyświetlania filmów oświatowych. Aparat ten użytkowano jeszcze w końcu lat siedemdziesiątych.

27 września 1958 roku zainstalowano pierwszy w miejscowości – odbiornik telewizyjny.

Program telewizyjny przyciągał do szkoły nie tylko młodzież szkolną.

ZLIKWIDOWANIE ANALFABETYZMU

Nauczyciele nadal prowadzili kursy dla analfabetów „po których analfabetyzm w gromadzie Witoszyc zlikwidowano całkowicie”.

 WSPOMAGANIE ŚRODOWISKA LOKALNEGO

Zaangażowanie grona pedagogicznego w życie środowiska było bardzo widoczne.

Organizowano okolicznościowe akademie państwowe, wieczornice literackie, kominki harcerskie, andrzejki. Mieszkańcy bardzo ciepło wspominają akademię z 1956 roku poświęconą twórczości Adama Mickiewicza (zorganizowaną w 100 rocznicę śmierci poety).

 PRACE SPOŁECZNE UCZNIÓW

Uczniowie podejmowali wiele prac społecznie użytecznych. Wiosną 1951r. zasadzili 6 ha lasu, pracowali przy remoncie świetlicy gromadzkiej w Witoszycach, a przed jej oficjalnym otwarciem pięknie udekorowali.

 WYCIECZKI

Szkoła przy pomocy Komitetu Rodzicielskiego organizowała uczniom wycieczki: tradycyjnie na Targi Poznańskie, do Wrocławia do muzeum, Leszna, Strzyżewic, Góry, organizowała również wyjazdy do cyrku i do kina.

  ZAINTERESOWANIA UCZNIÓW

W szkole działały koła zainteresowań , harcerstwo, samorząd szkolny.

Świetlica była pod specjalną opieką Komitetu Rodzicielskiego, który zaopatrywał ją w gry i sprzęt.

Harcerze w Rajdzie Pokoju zajęli II miejsce w powiecie (IV.1955r.).

 SILNE MROZY

Dzieci zapamiętały luty 1955r., kiedy to dwukrotnie zamykano szkołę „z powodu silnych mrozów i niemożliwością uzyskania właściwej temperatury w klasach.”

 OPIEKUN SZKOŁY

W roku 1960 miejscowe Państwowe Gospodarstwo Rolne staje się oficjalnym opiekunem szkoły. Szkoła wiele zawdzięcza swojemu opiekunowi: dostarczał środki transportu, finansował dożywianie, dopłacał do wycieczek, organizował zabawy dziecięce, współpracował z gronem nauczycielskim.

 POMOCE NAUKOWE

Szkoła sukcesywnie wzbogacała się o sprzęt. W czerwcu 1963 roku zakupiono dźwiękowy aparat projekcyjny do filmów oświatowych i fabularnych. Potrzeby były ogromne. Brakowało adaptera elektrycznego, akordeonu, magnetofonu i odbiornika radiowego do klasy w Chróścinie. Na ten cel młodzież zbierała żołędzie i kasztany, a Komitet Rodzicielski organizował dochodowe zabawy.

Cel zrealizowano dokonując zakupów potrzebnych pomocy.

OSTATNIE KURSY WIECZOROWE DLA DOROSŁYCH

W roku szkolnym 1959/60 szkoła zorganizowała wieczorowe nauczanie dla dorosłych w zakresie programowym klasy siódmej o skróconym cyklu kształcenia.

Otrzymało wówczas świadectwa ukończenia siedmio klasowej szkoły dla dorosłych 12 i 15 osób.

Były to ostatnie kursy wieczorowe dla dorosłych organizowane w naszej szkole.

7 czerwca 1959 roku Zespół Chóralny podczas przeglądu szkolnych zespołów zajmuje III miejsce, a w maju 1960 roku w eliminacjach powiatowych Zespołów Twórczości Amatorskiej I miejsce.

  LATA 1962-1996

 USTAWA SEJMOWA

Rok szkolny 1962/63 to pierwszy rok realizacji Ustawy Sejmowej o wprowadzeniu ośmioklasowej powszechnej obowiązkowej szkoły podstawowej o jednolitym programie dydaktyczno - wychowawczym.

 WEWNETRZNA ORGANIZACJA SZKOŁY

W szkole wydzielono stadium kształcenia początkowego w klasach I-IV i stadium kształcenia systematycznego w klasach V-VIII. Zwiększono ilość kół i zespołów zainteresowań przedmiotowych, społecznych, artystycznych, technicznych i sportowych. Nadal utrzymywano żywą i trwałą więź ze społeczeństwem, a zwłaszcza z rodzicami uczniów.

   ZMIANY ORGANIZACYJNE

Szkoła od chwili powstania przechodziła pewne transformacje organizacyjne. Początkowo jest szkołą pełną, a od 1 września 1948 roku do 31 sierpnia 1958 roku realizuje się jako pełna szkoła zbiorcza.

Od roku szkolnego 1958/59 swoim obwodem szkolnym obejmuje już tylko dzieci Witoszyc, Chróściny i Laskowic (Uczniowie kl. VII z Radosławia i Nowej Wioski zaczęli uczęszczać do siedmio klasowej szkoły w Radosławiu).

 EPIDEMIA GRYPY

Epidemia grypy panującej w całym kraju dosięgła również naszą szkołę. W połowie stycznia 1962 roku przeszło 60% dzieci musiało pozostać w domu.

 DUŻE MROZY

Duże mrozy w styczniu i lutym 1963 roku spowodowały przerwy w nauce. W klasach nie można było utrzymać temperatury 12ºC. Młodzież odśnieżała teren wokół szkoły. Śnieg trzeba było wywozić na boisko.

  SZKOŁA OŚMIOKLASOWA

Rok szkolny 1973/74 przynosi zmiany w sieci szkół w całej Polsce i dlatego władze oświatowe wprowadzają nowy typ szkoły szkołę zbiorczą ośmioklasową (szkoła oraz placówki wychowania przedszkolnego, tzw. klasy zerowe).

Szkoła w Witoszycach powróciła do statusu szkoły zbiorczej, obejmując obowiązkiem nauczania dzieci od 6 do 15 lat (również z Radosławia i Nowej Wioski). W Chróścinie w budynku nr 1 powstaje Oddział Przedszkolny.

 FILIA W RADOSŁAWIU

Ze względu na szczupłość bazy lokalowej naszej szkoły powstaje Filia w Radosławiu dla uczniów z Radosławia i Nowej Wioski (klasy I-IV).

1 września 1973 rozpoczęło naukę 33 uczniów kl. V-VIII z Radosławia i Nowej Wioski dowożonych traktorem ze specjalną przyczepą (przyczepę dzieci nazywały „bonanza”).

  SYSTEM ZMIANOWY

Szkoła w Witoszycach stała się dużą jednostką szkolną, zgromadziła uczniów i przedszkolaków w trzech budynkach (Witoszyce nr 10 i 8, Chróścina nr 1).

Po rozbudowie w 1969 roku szkoła dysponowała tylko 6 izbami lekcyjnymi.

Naukę prowadzono w systemie zmianowym, dodatkowo borykano się z trudnościami związanymi z dowozem młodzieży.Szkoła mimo trudności lokalowych pracowała normalnie. Kolejni absolwenci kończyli edukację na poziomie podstawowym.

Działały organizacje młodzieżowe, koła zainteresowań. Młodzież brała udział w konkursach i zawodach sportowych, Komitet Rodzicielski nadal pomagał szkole.

 ZAJECIA POZALEKCYJNE

Grono pedagogiczne celowo tworzyło bogate życie szkolne, uważając, że zajęcia pozalekcyjne i zabawa są częścią procesu kształcenia i rozwijają inteligencję.

            Uczniowie uczestniczyli w zajęciach wyrównawczych, gimnastyce korekcyjnej, zespołach zainteresowań, wyjeżdżali do kina, do teatru, muzeum, na wycieczki. Jako jedni z pierwszych z naszego powiatu obejrzeli „Panoramę Racławicką” we Wrocławiu.

     ROK SZKOLNY 1997/98

 Rok szkolny 1997/98 zapoczątkował niezwykle dużą aktywność. Istniało już 10 oddziałów.

Szkoła rozpoczęła współpracę z fundacją „Odzew” w Lesznie. Kontynuowano współpracę z Bankiem Żywności w Lesznie. Dzięki temu rodziny najbardziej potrzebujące otrzymywały paczki żywnościowe i na bieżąco pieczywo. W porozumieniu z OPS w Górze część dzieci otrzymywała śniadanie.

Młodzież szkolna bierze udział w akcji „Sprzątanie Świata”. W konkursie „Sprzątanie Świata „97” w Górze Magdalena Zybaczyńska zajmuje I miejsce.

  ROK SZKOLNY 1998/1999

Szkoła (z 11 oddziałami) w roku szkolnym 1998/99 zaistniała bardzo czynnie w środowisku i regionie.

 KONKURSY I NAGRODY

W konkursie gminnym Sprzątanie Świata 98 pod nazwą „Jak dbam o swoje otoczenie” I miejsce zajęła ubiegłoroczna zwyciężczyni Magdalena Zybaczyńska.

W konkursie „Jak zmniejszyć ilość odpadów i jak je zagospodarować” pierwsze miejsce zajął pięcioosobowy zespół uczniów z klasy VI i VII.

W debacie i konkursie „Europa naszym wspólnym domem” zorganizowanym przez fundację „Odzew” sześciu naszych uczniów wygrało kolonię edukacyjną w Boszkowie i wycieczkę do Warszawy (spotkali się tam z premierem, zwiedzili gmach Sejmu i Senatu, obejrzeli zabytki stolicy).

Zorganizowano spartakiadę pod nazwą „Radość, sport, zabawa”.

Rozpoczęto realizowanie programu „Tęcza”.

W klasach młodszych wdrożono program Polskiej Fundacji Dzieci i Młodzieży „Bądź z nami”.

   EGZAMIN KOMPETENCYJNY

Po napisaniu przez uczniów klasy VI egzaminu kompetencyjnego i opuszczeniu murów naszej szkoły stają się oni pierwszymi absolwentami sześcio letniej szkoły podstawowej i podejmują naukę w gimnazjum.

 REFORMA OŚWIATY

1 września 1999 roku to początki realizacji reformy oświatowej, trójstopniowego systemu polskiego szkolnictwa.

 I etap obejmuje nauczanie zintegrowane (klasy I-III)

II etap edukacyjny to nauczanie przedmiotowe (klasy IV–VI).

 W tym roku szkolnym kontynuują naukę uczniowie klasy VIII.

           Szkoła w związku z reformą stworzyła szkolny zestaw programów nauczania, określiła szczegółowy zestaw celów kształcenia i wychowania. Nauczyciele po analizie krytycznej wybrali podręczniki obowiązujące naszych uczniów.

  ŻYCIE SZKOŁY

Życie naszej szkoły w nowym zreformowanym nurcie toczyło się nadal.

Szkoła niezmiennie przekazuje dzieciom złożoność świata oraz miejsce człowieka w środowisku przyrodniczym, społecznym i kulturowym. Kształci postawy patriotyczne i czysto humanitarne, szanujące godność i wolność człowieka.

W szkole kontynuowane są działania rozpoczęte wcześniej.

Wprowadzono program „Rainbow”, rozszerzający kulturę i język angielski oraz, „Klanzę” wstępny kurs pedagogiki zabawy.

Pracują koła zainteresowań, zespół wokalny przygotowuje pieśni (patriotyczne, okolicznościowe, ludowe i religijne), dzieci korzystają z zajęć pozalekcyjnych i ze świetlicy.

 STYPENDIA

Szkolna Komisja Stypendialna przyznaje uczniom stypendia naukowe (dla uczniów z wysoką średnią) i stypendia socjalne.

 OSTATNI ABSOLWENCI SZKOŁY OŚMIOKLASOWEJ

W czerwcu 2000 roku żegnają się ze szkołą ostatni absolwenci ośmioletniej szkoły podstawowej.

  UTWORZENIE ZESPOŁU SZKOŁA PODSTAWOWA I PRZEDSZKOLE

Obecnie w budynku szkolnym mieści się również Oddział Przedszkolny (klasa „0” i dzieci młodsze), dlatego też pełna nazwa szkoły od 1 września 2001 roku brzmi „Zespół Szkoła Podstawowa i Przedszkole w Witoszycach”.

 NAUCZYCIELE

Realizacja procesu dydaktyczno–wychowawczego w szkole zależy od wielu czynników, ale podstawowym jest zawsze nauczyciel. Jest rzeczą zrozumiałą, że aby mógł sprostać swoim wymaganiom, powinien być do swojej pracy odpowiednio przygotowany.

Od pierwszych lat pracy w szkole pracowali nauczyciele z przygotowaniem pedagogicznym, podnosili swoje wykształcenie kończąc Studium Nauczycielskie, doskonalili swój warsztat pracy na kursach, konferencjach i zespołach.

  WYKSZTAŁCENIE

Pierwszym nauczycielem, który uzyskał wyższe wykształcenie i stopień magistra był Józef Stadnik. Inni nauczyciele z wykształceniem wyższym przybywali do szkoły od roku 1982 (Leszek Linkowski, Janina Stadnik, Jan Biały, Czesława Zabłocka, Maria Ignaszewska–Nicpoń, Adela Tchórzewska).

 Obecnie zatrudniona kadra pedagogiczna posiada wykształcenie wyższe uzupełniane studiami podyplomowymi i kursami nauczycielskimi.

 NAUCZYCIELE ABSOLWENCI

Niektórzy nauczyciele są absolwentami naszej szkoły.

Pierwszym, który wrócił do szkoły już jako nauczyciel, był Władysław Juźków (pracował w latach 1956-1958).

Pozostali to: Janina Głowacka z domu Szwed, Józef Stadnik, Władysław Głowacki, Franciszek Górzański, Irena Wołowicz, Bolesław Wołowicz, Kazimierz Gołębiowski, Bronisława Zdebska, Tomasz Głowacki oraz Czesława Zabłocka.

 ODZNACZENIA

Za swoją pracę nauczycieli uhonorowano odznaczeniami:

 Medalem Komisji Edukacji Narodowej otrzymała Janina Stadnik,

Brązowym Krzyżem Zasługi–Janina Głowacka, Róża Matyla oraz Maria Ignaszewska–Nicpoń.


Janina Stadnik